280. භද්දසාල ජාතකය
280. භද්දසාල ජාතකය
1. කථාවෙහි නම:
භද්දසාල ජාතකය
2. සම්පූර්ණ කථාව:
බෝධිසත්වයන් වහන්සේ කничный රජෙක් වශයෙන් උපන් කල, quinquinaලාවෙහි රජෝවෙද නම් මහා නුවරක් විය. එම නුවරෙහි ප්රභාස නම් රජෙක් රාජ්ය කරවිය. ඔහු අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ වූද, දයාබර වූද, යුක්තිසහගත වූද පාලනයක් ගෙන ගියේය. ඔහුගේ රජ පෙලපතෙහි භද්දසාල නම් කුමරෙක් විය. ඔහුද පියාගේ ගුණාංගයන්ගෙන් යුතුව, ධර්මයෙහි පිහිටා, ඤාණයෙන් පිරිපුන් අයෙක් විය. රජුගේ අග මෙහෙසියද, සුභද්රා නම් වූ ස්ත්රිය, ගුණවන්ත වූද, සැදැහැවත් වූද, ස්වාමියාට හා රටට සේවය කරන්නියක් විය.
දිනක් රජුගේ මාලිගාව අසල ප්රියංකර නම් වූ උද්යානයක් විය. එහි භද්දසාල කුමරු බොහෝ විට සෙල්ලම් කරමින්, සතුටින් කාලය ගෙවූයේය. ඔහු එම උද්යානයට පිය නගා, සුවඳැති මල්, ඵලදරණ ගස්, හා සෙවන සලසන වෘක්ෂලතා අගය කළේය. ඔහුට අතිශයින් ප්රිය වූයේ, උද්යානයෙහි මැද පිහිටි භද්දසාල නම් මහා වෘක්ෂයකි. එය ඉතා විරල වූද, මහා සුන්දර වූද, සුවඳ විහිදුවන පත්ර හා මල් සහිත වූද වෘක්ෂයකි. ඒ නමින්ම එම කුමරුද භද්දසාල නම් විය.
කල්යත්ම, රජුගේ වයසට ගොස්, මරණයට පත්විය. භද්දසාල කුමරු ප්රභාස රජුගෙන් පසු රාජ්යයට පත්ව, භද්දසාල නම් රජු විය. ඔහු ධර්මයෙහි පිහිටා, සියලු පුරවැසියන්ගේ සුභසිද්ධිය උදෙසා කටයුතු කළේය. රටෙහි සශ්රීකත්වය හා ජනතාවගේ සතුට වැඩිවිය. ඔහුට සුභද්රා නම් අග මෙහෙසියගෙන් සුභද්ර නම් පුත්ර රත්නයක්ද, අශෝක නම් පුත්ර රත්නයක්ද ලැබුනි. රජුගේ රාජ්ය කාලය ඉතා සාමකාමී විය.
එහෙත්, භද්දසාල රජුගේ රාජ්යයෙහි නන්ද නම් වූ අන්තඃපුර ප්රධාන සේවක යෙක් විය. ඔහු රජුට අතිශයින් ළං වූවෙකුද, රජුගේ විශ්වාසය දිනාගත් අයෙකුද විය. නන්ද නම් වූ මේ සේවකයා, රජුගේ අන්තඃපුර කන්තාවන් හා සේවිකාවන් පිළිබඳ සොයා බලන්නට පවර ලැබීය. ඔහු ඉතා අඳුරු සිතක් තිබූ අයෙක් විය. ඔහු රජුට නො පෙනෙන ලෙස අධර්ම කම් කරන්නට පටන් ගත්තේය.
නන්ද සේවකයා, අන්තඃපුර කන්තාවන් වූ ගණිකාවන් සමඟ සම්බන්ධතා පැවැත්වීය. ඔහු රජුගේ අනුමැතිය නො ලබා ඔවුන් වෙත ගොස් ධනය ද දෙන්නට පටන් ගත්තේය. ඔහු අන්තඃපුර කන්තාවන් වූ ගණිකාවන් වෙත ගොස් රාත්රී කාලයෙහි ඔවුන් සමඟ සතුටු වූයේය. නන්ද සේවකයා බොහෝ කල් යන තුරු මෙය සඟවා ගෙන සිටියේය.
සුභද්රා අග මෙහෙසිය ද අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ වූ ද සැදැහැවත් වූ ද කෙලෙස් නො ගත්තියක් වූ ද නො බිය වූ ද නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො
— In-Article Ad —
— Ad Space (728x90) —
ඔබට ප්රිය ජාතක කතා
107Ekanipātaඅවංක වෙළෙන්දා
අවංක වෙළෙන්දා පුරාතන කාලයේ, සැවැත්නුවර ධනවත් වෙළඳ පරපුරක් විසීය. ඒ අතර, අනුත්තර නම් වෙළෙන්දෙකු ද ස...
💡 අවංකකම යනු සැබෑ ධනය වන අතර, එය කෙටි කලකට දුෂ්කර වුවද, අවසානයේ දී ධනය, ගෞරවය සහ සතුට ගෙන එයි.
363Pañcakanipātaමහාවංස ජාතකය
මහාවංස ජාතකය බුදුරජාණන් වහන්සේ රජගහනුවර ගන්ධබ්බ චෛත්යයෙහි වැඩවාසය කරන සමයෙහි, මහාවංස නම් වූ ශාස්ත...
💡 සත්යය හා ධර්මිෂ්ඨකම අවසානයේදී ජය ගන්නා අතර, බොරුව හා ඊර්ෂ්යාව පරාජය වේ.
175DukanipātaSiddhartha Jataka
Siddhartha JatakaIn the realm of Mithila, there lived a wise and virtuous king named Siddhartha. Kin...
💡 Supreme sacrifice and selfless compassion are the highest virtues. True leadership involves putting the welfare of others before one's own life. Ultimate love is expressed through ultimate sacrifice.
121Ekanipātaඅන්ධයන්ට අලි පෙන්වූ කතාව
අන්ධයන්ට අලි පෙන්වූ කතාව පුරාණ කාලයේ, භාරත දේශයේ උත්තර විදෙස් නම් රාජධානියක, අන්ධයන්ගේ අටමස්ථානයක්...
💡 ඕනෑම දෙයක් ගැන සම්පූර්ණ අවබෝධයක් ලබා ගැනීමට නම්, විවිධ දෘෂ්ටිකෝණවලින් එය දැකීම වැදගත්ය.
152Dukanipātaමෙහි ජාතකය
මෙහි ජාතකයබරණැස් නුවර, එක්තරා රජෙකුගේ රාජධානියේ, බෝසතාණන් වහන්සේ මහත් ධෛර්ය සම්පන්න හා ත්යාගශීලී අශ...
💡 ධර්මිෂ්ඨකම හා ඥානය, කෲරත්වයට හා කෑදරකමට වඩා ශ්රේෂ්ඨ ය.
113Ekanipātaධෛර්ය සම්පන්න සිංහයා
ධෛර්ය සම්පන්න සිංහයා ඈත අතීතයේ, ඉන්දියාවේ භාරත දේශයේ, රජ දහනෙන් පෝෂණය වූ රමනීය වන පියසකක, ධෛර්ය ...
💡 ධෛර්යය හා එක්සත්කම යනු ඕනෑම අභියෝගයක් ජය ගැනීමට ඇති ප්රධාන යතුර වන අතර, ධෛර්යය හා එක්සත්කම තුළින්, අපට කිසියම් හෝ අභියෝගයක් ජයගත හැකිය.
— Multiplex Ad —